เวลายังคงหมุนไป

รู้สึกช่วงนี้.. เพื่อนพี่น้อง Exteen จะหนีไปเที่ยวกันเกือบหมด (ปีใหม่นี่เนอะ)

ดูจาก Page view ที่เรี่ยเตี้ยต่ำติดดินในแต่ละวันและคอมเมนต์ที่ไม่แตะ 20 มา 3 อันแล้ว...

ไ่ม่รู้ใครเป็นเหมือนผมรึเปล่า คือ ถ้าเมนต์ยังไม่แตะ 20 จะไม่ Publish เรื่องใหม่...

(ยกเว้น มีเรื่องด่วนพิเศษอยากเล่าจริงๆ)

 คือ เป็นห่วงว่า เพื่อนพี่น้องบางคน เขาอาจจะพลาด ไม่ได้อ่าน Entry นั้นๆไป..

(มีเพื่อนหลายคนชอบทัก "เอ๊ะ!!! เราพลาด Entry นี้ไปได้ยังไง" หรือ

"เฮ้ย!! เขียนไปเมื่อไหร่ฟะ?"..........ก็ผมอัฟทุกวันอะ )

พอคอมเมนต์แตะ 20 ผมถึงค่อยใจชื้นขึ้นหน่อย ค่อยรู้สึกว่า..

อย่างน้อย เพื่อนพี่น้องส่วนใหญ๋ก็ได้อ่านแล้วนะ....แล้วก็จะ Publish เรื่องต่อไป

แต่ยังไงช่วงนี้ก็อัฟไปตามหน้าที่ละกันครับ....

เพราะยังไงปีใหม่ ส่วนใหญ่ก็คงยังแฮ้วๆ ตามแหล่งท่องเที่ยวกันอยู่

(แต่ทำไมตูไม่ได้เที่ยวฟระ!!!)

....

.....

จริงๆเรื่องนี้มันผ่านไปสองวันแล้วครับ แต่เพิ่งเอามาเล่านะครับ... 

 เหตุเกิดเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม 2551

เลิกงานเร็วกว่าปกติ รีบพุ่งไปร้านหนังสือ...

หาซื้อหนังสือ 100 ไอดอลของ A Day...(เพิ่งว่างไปซื้อ..)

ไปร้านหนังสือซีเอ็ดที่คาร์ฟูร์... มิมี

พนักงานบอก มีเหลืออยู่ที่ซีเอ็ดบิ๊กซีดอนจั่นที่เดียว (ไม่ไกล แต่ก็ไม่ใกล้ )

พนักงานเขาบอกว่า เขาสั่งเล่มนี้มาเยอะนะ แต่ตอนนี้จะหมดแล้ว...

...เอาวะ คนเราไม่ใช่จะว่างทุกวัน 

รีบซิ่งไปบิ๊กซีดอนจั่น...

เดินเข้าไปในซีเอ็ด...นั่นไง!!! ตั้งตระง่านอยู่ตรงชั้นแมกกาซีน

เล่มอย่างใหญ่!!!

มือไวดั่งใจนึก... หยิบมาแล้วไปจ่ายเงินโลด...

ถามพนักงานว่า มีเหลืออีกซักเล่มไหม (กะจะซื้อไปประจบเจ้านายอีกเล่ม)

พนักงานสามคน มองหน้ากันเลิกลั่ก ชะโงกหน้าไปดูตรงชั้นแมกกาซีน

มองหาอีกเล่ม ซึ่งเมื่อกี้มันอยู่ตรงชั้น แต่ตอนนี้มันอยู่ตรงหน้าผม

วางอยู่บนเคาท์เตอร์ รอจ่ายเงิน...

พนักงานถาม...

"เมื่อกี้ที่โทรมาจองใช่ไหมคะ?"

"ไม่ใช่ครับ..."

"เผอิญมีอีกท่าน เมื่อกี้โทรมาจองจากที่อื่นค่ะ"

"......"

"จริงๆก็มีหลายๆสาขาโทรมาถามเหมือนกันน่ะค่ะ"

ไอ่ที่วางอยู่ตรงหน้าผมนี่...

อาจจะเป็นเล่มสุดท้ายที่วางขายในเชียงใหม่สินะ...

 กำลังเตรียมใจว่า อดได้แน่ๆ... ทันใดนั้น ก็ได้ยินเสียงสวรรค์..

"...เอาไปเถอะค่ะ...มาก่อนได้ก่อนค่ะ"

พนักงานดูน่ารักมากขึ้นเป็นกอง...สวรรค์ยังมีเมตตา

ค่อยรู้สึกเป็นวันพิเศษขึ้นมาหน่อย ..

ได้หนังสือเสร็จสรรพ อยู่ดีๆก็อยากกินอะไรที่เป็นพิเศษขึ้นมา เพราะไหนๆก็สิ้นปีแล้ว

ขอมีมื้อพิเศษให้จดจำซักหน่อยทิ้งท้ายปีก็ดีเหมือนกันครับ

แต่จะไปไหน คนก็คงเยอะ...

สรุปเลยเป็น เค้ก!!!!

ซิ้อกลับมากินที่ทำงา่น หมดเรื่อง ไม่ต้องไปนั่งเบียดใคร...

มุ่งหน้าไป ร้านมองบลังค์ สาขาสี่แยกสนามบิน

....

ระยะทางรู้สึกไกลมาก ปกติจากบิ๊กซีดอนจั่น ไปร้านมันก็ไกลอยู่แล้ว นี่รถก็ติดอีก...

ใช้เวลาเป็นครึ่งค่อนชั่วโมง...กว่าจะมาถึงร้าน..

เข้าไปในร้าน ถอนหายใจ "เฮ้อ~" (ถอนหายใจแบบไม่รู้ตัว)

ได้ยินเสียงหลังเคาท์เตอร์ทัก..."ถอนหายใจอะไรคะเนี่ย?"

เงยหน้าขึ้นดู...

ถึงตัวจริงจะดูไม่เหมือนในรูปที่เคยเห็นเท่าไหร่...(สงสัยถ่ายรูปไม่ขึ้นครับ )

แต่ดูแล้วไม่น่าจะผิดคน....คุณอุ้ม เจ้าของร้านมองบลังค์แน่ๆเลย..

สิ้นปีพนักงานส่วนใหญ่คงลาหยุดล่ะมั้งครับ เลยออกมาขายเค้กเอง..

สั่งมารวด หกชิ้น กะจะเอาไปกินกับพนักงานที่ทำงาน...

(จริงๆคือ อยากได้ปฏิทินฟรี....แต่มันต้องสั่งให้ถึงงบประมาณที่กำหนด ) 

ขี่รถหิ้วกลับไปที่ทำงาน กะชวนน้องพนักงาน กับพี่ยามกิน...

....ไม่มีใครยอมกินด้วยซักคน (กลัวอ้วนกันถ้วนหน้า)

แต่ผมไม่แคร์ วันนี้งดควบคุมอาหาร 1 วัน กินมันคนเดียวก็ได้ฟะ...

ต่อไปโชว์รูปสังหาร!!!!

กล่องใส่เค้กหน้าตาแบบนี้..

 เปิดกล่องออกมา ลั้นลา...

 อีกกล่อง...

 มีเจลน้ำแข็งติดไว้ในกล่องด้วยครับ เอาไว้รักษาความเย็น...

 จัดเรียงในจาน...อู้วว้าว!!!

ต่อไปเป็นการแนะนำเค้กแต่ละชิ้น..

1. ทีรามิสุ

 เค้กเชื้อสายอิตาเลี่ยน ก้อนเล็กแต่ดันราคาแพงกว่าใคร

ไม่แน่ใจว่ามีส่วนผสมอะไรบ้าง(กินเป็นอย่างเดียว)

แต่ีรู้สึกจะมีกาแฟเป็นตัวหลัก ผสมกับเหล้านิดหน่อย

รสชาตินุ่มละไมลิ้น หอมกาแฟนิดๆ ยิ่งกินยิ่งอบอวลไปด้วยความอร่อย..

อา.... สุดยอดเค้ก...ทีรามิสุ!!

2. ชาเขียวมูสชอคโกแลตเพรฟ

 มูสชาเขียวสูตรเฉพาะของร้าน ประกบกับเค้กอัลมอนด์บิสกิตชอคโกแลต

(ในปฏิทินที่แถมบอกไว้ครับ )

มูสชาเขียว นิ่มๆ ละลายในปาก...ได้กลิ่นชาเขียวอ่อนๆ กลั้วกับ เค้กที่เนื้อแน่นเข้มข้น

ออกรสชาติชอคโกแลตขมๆ หวานนิดๆ...ผมเกิดมาเพื่อสิ่งนี้!!!!

(ผมชอบชอคโกแลตขมๆหวานน้อยๆครับ)

3. มอคค่ามูส

 ให้นึกถึงฟักทองสังขยาครับ...ชิ้นนี้...ข้างในเป็นมูสนุ่มๆ กลิ่นกาแฟ...

หุ้มข้างนอกด้วยเค้กชอคโกแลตเนื้อแน่นๆ....อา...มันเป็นศิลปะแห่งรสชาติ!!!

4. ไวท์ชอคโกแลต&บลูเบอรี่มูส

มูสไวท์ชอคโกแลต รสชาติหวานมัน ประกบกับเค้กโกโก้เข้มข้น (อันนี้ก็ปฏิทินบอก)

ตัดด้วยรสเปรี้ยวของมูสบลูเบอรี่ แต่งหน้าด้วยแยมใสๆสีม่วง ตบท้ายด้วยเชอรี่ดำ

และแผ่นไวท์ชอคโกแลตลายจุด....รสชาติออกหวาน อมเปรี้ยว หอมบลูเบอรี่

 (ชิ้นนี้ไม่เหมาะกับผมอะนะ....เพราะผมไม่ชอบเค้กหวานเปรี้ยว

น่าจะถูกปากกับสาวๆมากกว่าครับ )

5.พิทาชิโอคัสตาดครีมเค้ก

 ...ถ้าผมไปร้านนี้ทีไร ต้องมีชิ้นนี้ติดมือกลับไปด้วยทุกครั้งครับ...

มีส่วนผสมของ ถั่วพิทาชิโอ(ราชินีแห่งถั่ว...ส่วนราชาแห่งถั่ว ก็ ถั่วดำ!!!...อะ ไม่ใช่ )

 คัสตาด แล้วก็อะไรไม่ทราบ....รสชาติิิออกมันๆนิดๆ กลมกล่อมผสานกันอย่างลงตัว

...ทุกครั้งที่ตักเข้าปาก...

เมื่อเค้กสัมผัสกับต่อมรับรสชาติที่ลิ้น.. บังเกิดสวรรค์น้อยๆทุกที!!!

6.บราวนี่ชอคโกแลตแมคคาเดเมีย

 บราวนี่ชอคโกแลตเข้มข้น เนื้อแน่นอัดเต็มไปด้วยรสชาติชอคโกแลต

โรยหน้าด้วยถั่วแมคคาเดเมีย (ราชาแห่งถั่ว...อันนี้จริงๆครับ )

 เมื่อตักเข้าปาก...ถั่วกรุบกรอบ ผสานกับเนื้อเค้กของบราวนี่ชอคโกแลตออกขมๆนิดๆ

มันช่างลงตัวเสียนี่กระไร...

ถึงจะเห็นเป็นก้อนเล็กๆ แต่รู้สึกว่าิ ชิ้นนี้นี่ เนื้อเค้กอัดแน่นสูงสุด

จนแทบจะถึงจุดวิกฤติ.... จะเนื้อแน่้นอร่อยไปไหน!!!!

(จริงๆผมเป็นคนที่ผูกพันกับเค้กบราวนี่มากๆ เพราะชอบกินตั้งแต่เด็กๆ...

เมื่อก่อนตอนโรงเรียนเลิก ต้องรอแม่มารับที่โรงเรียนทุกวัน

ระหว่างรอก็จะไปซื้อเค้กบราวนี่(5 บาท) จากร้านขายขนม(หลอกเด็ก)ที่โรงเรียนมากิน...

เรียกได้ว่า... โตมากับบราวนี่ก็ได้ครับ )

....

....

ระหว่างกินเค้ก ด้วยกลัวเลี่ยน...เลยต้องมีน่ำส้มคั้นเปรี้ยวนิดๆ คอยจิบแก้เลี่ยนครับ

อา หมดแล้วครับ... เรียบร้อย.... มื้อพิเศษสุดท้าย และส่งท้ายของปี

หวดเค้กเรียบทั้งหมดคนเดียว!!!!

ดั่งฝันไป...

 เค้กทั้งหมดในรูปข้างบน...ตอนนี้คงเปลี่ยนมาเป็นห่วงยางเกาะเอวแล้วล่ะมั้งเนี่ย

รีบออกกำลังกาย ด่วน!!!! ฮึบๆๆๆ

กินเค้กเป็นมื้อสุดท้ายของปีแทนข้าวเย็นครับ...

เป็นมื้อพิเศษสิ้นปีจริงๆ...

ปล.ใครอยากรู้เรื่องข่าวคราวต่างๆของร้านนี้ จิ้มนี่โลด.. คลิ๊ก!!!

(น้องนน..เอาสินบนมาถวายพี่ซะดีๆ....ค่าโปรโมตร้าน หุๆๆๆ ...ล้อเล่นนะครับ )