เวลายังคงหมุนไป

เมื่อคืน มารดรเอาหนังสือเล่มเล็กๆให้อ่าน

"หนังสือเล่มนี้ดี อ่านคืนนี้เลยนะ  ซัก 2 ชั่วโมงก็อ่านจบ... พรุ่งนี้แม่ต้องเอาไปคืนห้องสมุด"

นานๆที มารดรจะแนะนำหนังสือมาให้อ่าน...

ผมเปิดดูผ่านๆ กะเอาไว้อ่านตอนดึกๆ 

หลังจากอัฟบล็อกตกเอง แล้วก็ตามอ่านบล็อกเพื่อนพี่น้องจนครบ

ผมก็หยิบหนังสือมาอ่าน ตอนนั้นเวลาราวๆตีหนึ่ง..

หนังสือเล่มนี้มีชื่อว่า 

"เด็กหญิงผู้ชูธงขาว (The Girl with The White Flag)"

เป็นหนังสือที่แปลมาจากภาษาญี่ปุ่น...

เนื้อเรื่องเป็นเรื่องของเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง ที่มีชีวิตรอดมาจากช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2

ตอนที่ทหารอเมริกันบุกเกาะโอกินาว่า...

(อ้างอิงรูป  : www.koubou.com)

 อันนี้เป็นหน้าปกเวอร์ชั่นภาษาอังกฤษ...

ผู้เขียนหนังสือเล่มนี้ ก็คือเด็กคนที่ถือถงสีขาวนั่นเอง...

ส่วนฉบับภาษาไทย จัดทำโดยสำนักพิมพ์มติชน โดยส่วนหนึ่งของหน้าปก เขียนเอาไว้ว่า

"หนังสือที่สมาคมห้องสมุดอเมริกัน ยกย่องให้เป็นหนังสือแนะนำสำหรับเยาวชน"

หลังจากอ่านจบ..

บอกได้เลยว่า... ไม่เหมาะกับเยาวชนเลยซักนิดครับ...

ถึงผู้เขียนจะเขียนย้อนไปในสมัยตอนที่ตนเองเป็นเด็ก เล่าเรื่องต่างๆที่เกิดขึ้นตอนนั้น

ถ่ายทอดออกมาในมุมมองของเด็กวัย 6 - 7 ขวบ... แต่โดยรวม ผมคิดว่า เนื้อหาก็ยังหนักเกินไป

เพราะยังไงมันก็เป็นเรื่องของสงคราม..

มีบางตอนที่สะเทือนอารมณ์ จนผมน้ำตาไหลออกมาเอง..

บางตอนก็ช่างโหดร้าย เสียจนผมนึกภาพตามแล้ว ก็อดฝันร้ายไม่ได้...

(สปอย(อ่านแล้วอาจฝันร้าย) : เช่น ตอนที่คนเขียนบรรยายถึงภาพศพของผู้หญิงคนหนึ่ง ที่โดนสะเก็ดระเบิดเข้ากลางอก

นอนเป็นศพที่มีเลือดไหลอาบไปทั่วทั้งร่าง โดยที่มีลูกน้อยวัยทารกที่ยังมีชีวิต อยู่ด้านบนของศพ

...ดูดกินเลือดที่ออกมาจากร่างของมารดาตนเอง..) 

ถามว่าเป็นหนังสือที่ดีไหม? ตอบได้ว่า ดี...

ทำให้รู้สึกว่าเราโชคดีแค่ไหนแล้ว ที่ไม่ได้อยู่ในยุคสงคราม...

แต่ถ้าจะให้เยาวชนเด็กๆอ่าน....เอ่อ...หนักไปหน่อยมั้ง?

....

จริงๆเราก็ยังอยู่ในยุคสงครามนะ แต่เป็นสงครามทางเศรษฐกิจ

 ซึ่งก็ยังเป็นสงครามที่โหดร้ายอยู่..

แต่ว่า เรายังมีโอกาสมีชีวิตรอดได้มากกว่าสงครามที่ใช้อาวุธปืนเป็นหลักในการทำลายล้างกัน

เพราะตราบใดที่เรายังมีชีวิตอยู่ เราก็ยังมีโอกาสเริ่มต้นสิ่งใหม่้ๆได้เสมอ

ตราบใดที่เรายังมีลมหายใจ มีสติ และใจเราไม่ยอมแพ้... เราก็จะไม่แพ้

และตราบใดที่เรายังมีเพื่อนพี่น้อง เราก็ไม่ได้ต่อสู้อย่างเดียวดาย

ยังมีคนพร้อมที่จะช่วยเหลือเราเสมอ...

และที่สำคัญ เมื่อไปถึงจุดที่เราสบายแล้ว อย่าลืมหันไปช่วยผู้อื่นที่กำลังทุกข์ยากด้วยนะครับ

.....

อ้าวเฮ้ย!! ทำไมเริ่มอีกเรื่อง จบอีกเรื่องฟะ??

ไหลตามน้ำไปเรื่อยอีกแล้วตู...

ปล.ช่วงนี้จะพยายามอัฟทุกวัน เพราะกิจกรรมมันบังคับนะครับ 

(ปกติก็อัฟทุกวันอยู่แล้วไม่ใช่เรอะ??)