เวลายังคงหมุนไป

เอนทรี่นี้เป็นความเชื่อส่วนบุคคลนะครับ...

อะแฮ่มๆ.. วันนี้ขอมาแนววิชาเกินนะครับ

 ...

มนุษย์เราประกอบขึ้นด้วยกายหยาบและจิต

ทุกครั้งที่เราคิดถึงใครซักคน เราก็จะส่งกระแสจิตออกไปหาเขาโดยไม่รู้ตัว

ทำให้เกิดวลีที่ว่า...

"ความคิดมีตัวตน" 

 ไอ่ตัวตนความคิดก็จะเคลื่อนที่ไปด้วยความเร็วที่สูงมาก เร็วยิ่งกว่าความเร็วแสง

พุ่งไปยังคนที่เราคิดถึงอยู่...

บางครั้ง ถ้าคลื่นความคิดเราจูนตรงกัน... มันก็จะเกิดการตอบสนองได้เหมือนกัน

ที่เห็นบ่อยๆก็เช่น โทรศัพท์มือถือ ที่เราคิดถึงใครซักคน แล้วเขาก็โทรเข้ามาทันที

"ฮัลโหล... กำลังคิดถึงอยู่พอดีเลย"

ใครไม่เคยเจอบ้าง?

หรือว่า บางทีเรากำลังนั่งจับกลุ่มเล่าเรื่องราวของใครซักคน (นินทา)

แล้วไอ่หมอนั่นที่เรากำลังพูดถึง ก็เดินมาพอดี...

 "กำลังพูดถึงอยู่พอดี... ตายยากว่ะ"

...

 อาจจะเป็นไปได้ว่า คนหลายๆคนที่กำลังนั่งจับกลุ่มกันนั้น ได้คิดถึงคนๆเดียวกัน

ความคิดจึงพุ่งไปหาคนที่กำลังคิดถึงอยู่นั้นพร้อมๆกัน ทำให้เขารับรู้ได้ แล้วก็เลยเดินมาหา

ทุกคนมีเครื่องส่งและเครื่องรับอยู่ในหัวอยู่แล้ว เราส่งรับความคิดของกันและกัน

ถึงแม้เราจะไม่รู้ตัว แต่เราก็ส่งความคิดให้กันไปมาเป็นปกติทุกวันๆ...

บางคู่ที่เครื่องส่งและเครื่องรับจูนตรงกันมากๆ... แม้ไม่พูดอะไรเลย ก็สามารถเข้าใจกันได้

"มองตาก็รู้ใจ"

 หรือเพื่อนที่สนิทๆ บางครั้งเราคิดจะทำอะไรซักอย่าง เขาอาจจะหันมามองแล้วก็พยักหน้า

เข้าใจว่า เรากำลังคิดจะทำอะไร เราต้องการอะไร...

ไม่ใช่ว่าจู่ๆคนเราจะเข้าใจกันได้ ส่วนหนึ่งอาจจะเป็นเพราะประสบการณ์...

แต่ส่วนหนึ่งอาจจะมาจากความคิด ที่แสดงออกไปเป็นตัวตน จนเขาสัมผัสได้

....

 ในกรณีการจีบก็เช่นกัน...

 สมมติตัวอย่างเป็นหญิงสาว 1 คน กับผู้ชาย 2 คน

 ผู้ชายคนหนึ่งเข้ามาจีบเพราะชอบ เพราะหวังดี

กับอีกคนที่มาจีบเพราะหวังเรื่องอย่างว่าเป็นหลัก...

 ผมเชื่อว่า ผู้หญิงคนนี้สามารถสัมผัสได้นะ ว่าคนไหนต้องการอะไร

เข้ามาหาเธอดัวยจุดประสงค์ใด...

ถึงแม้จะอธิบายไม่ได้ แต่ลึกๆแล้วรู้สึกได้..

....

อาจจะพูดได้ว่า การส่งรับความคิด ก็เป็น 1 ในสัญชาตญาณของมนุษย์ที่เรามีอยู่ทุกคน

เพียงแต่เราใช้กันจนชิน เลยไม่ค่อยได้สังเกตเท่าไหร่...

ถ้าอยากให้ใครคิดถึงเรา ลองส่งความคิดไปให้เขาเยอะๆ (คิดดีๆด้วยนะ)

ถ้าเครื่องรับเขายังไม่เสีย...ผมเชื่อว่า เขาต้องรู้สึกได้ และก็จะต้องคิดถึงเรากลับมาเช่นกัน

ไม่ีแน่... เขาอาจจะโทรมาหาเรา แล้วเราก็รับโทรศัพท์ พร้อมกับพูดว่า...

"... กำลังคิดถึงอยู่พอดีเลย"

แต่เราต้องพึงระลึกไว้ว่า การกระทำของคน ไม่ได้มีปัจจัยจากความคิดเพียงอย่างเดียว

ยังมีสภาพแวดล้อม เหตุผล สถานการณ์ อารมณ์ ฯลฯ เป็นตัวที่กลั่นกรองการกระทำด้วย

 มนุษย์เราช่างซับซ้อนจริงๆ...

อย่างไรก็แล้วแต่...ผมเชื่อว่า .."ความคิดมีตัวตน" จริงๆนะ

....

ว่าแล้ว ก็ส่งความคิดไปถึงใครซักคนดีกว่า...นี่แน่ะๆๆๆ

 "กริ๊ง!!"

"จ๊าก!!.. โทรมาทันทีเลยครับ!!"

 ปล. ไอ่สามบรรทัดสุดท้ายเป็นเหตุการณ์สมมตินะครับ... แต่ก็เคยเกิดขึ้นเหมือนกัน