เวลายังคงหมุนไป

เห็นคุณเออซ่า กำลังมีปัญหากับรุ่นพี่

ปัญหาไม่ได้อยู่ที่การรับน้อง...

การรับน้อง ถ้าวิธีการดี คนดี มีเหตุผล ไม่ล่วงเกินศีลธรรม ยังไงก็ดีครับ

ที่มันเป็นปัญหาก็เพราะ วิธีการรับน้องไม่เข้าท่า ไม่สร้างสรรค์ ไร้ศีลธรรม และ คน ครับ

....

ต้องเข้าใจว่า คนบางคนเขามีปมด้อยในชีวิตครับ

ไม่เคยอยู่เหนือใคร เป็นเบี้ยล่างเขามาตลอด

พอโตขึ้นมาได้เป็นรุ่นพี่ แผลที่ฝังอยู่ในใจจึงแสดงออกมาเป็นความโรคจิตครับ..

ผมสงสารเขานะ พยายามอโหสิกรรมให้เขา ในสิ่งที่เขาสร้างบาดแผลให้กับรุ่นน้อง

ซึ่งในตอนนั้น รุ่นน้องก็คือผมเอง...(ช่วงนั้นผมมาโซนิดๆอะ )

...

เดี๋ยววันเสาร์นี้ก็มีขึ้นรับน้องขึ้นดอย

ปีแรกๆหลังจากเรียนจบ เมื่อก่อนผมก็ไปบ้าง ไปเจอเพื่อน ไปเจออาจารย์

แต่จะมีพี่คนหนึ่งที่เขาไปทุกปี อายุน่าจะเลยวัยกลางคนไปแล้ว

เขาก็บ้าอำนาจทุกปี สั่งคำสั่งงี่้เง่ากับรุ่นน้องทุกครั้ง เพราะอะไรรู้ไหมครับ?

....

เพราะเขาเป็นไอ่ขี้แพ้ในสังคม ไม่มีใครให้เขาเบ่งใส่ ไม่มีอำนาจอะไร

อำนาจเดียวที่เขามี ก็คือความเป็นรุ่นพี่ครับ...

บอกตรงๆว่า พี่คนนี้ ดูช่างน่าสมเพชเหลือเกินครับ

อำนาจเนี่ย เป็นสิ่งที่อันตราย ถ้ามีแล้วคุมสติไม่อยู่ ไม่มีศีลธรรม คนเราก็จะก่อกรรมชั่วครับ

และแน่นอน เมื่อก่อกรรมไปแล้ว กรรมนั้นก็ย่อมจะย้อนคืนสนอง...

 ผมก็ไม่แปลกใจเท่าไหร่ ว่าทำไมพี่คนนี้ถึงไม่เจริญซักที...

 ก็สิ่งที่เขาทำ คือการสร้างทุกข์ให้ผู้อื่น เพื่อสนองความบ้าอำนาจ ความสะใจของตนเอง

 ทำให้คนอื่นรู้สึกเป็นทาส สั่งคำสั่งที่ไร้เหตุผล.....

เราทำอะไรให้ใคร กรรมนั้นต้องย้อนกลับมาหาเราแน่นอน ไม่ว่าจะดีหรือชั่ว

อยู่ที่ว่ามันจะมาเมื่อไหร่? จะมาในรูปแบบไหน?

แล้วพี่คนนี้ ก่อกรรมทีเป็นรุ่น...รุ่นน้องมีตั้งกี่คนที่เขาก่อกรรมไป

ทำกรรมกับ 1 คน ก็รับกรรมคืนไป 1 หน่วยเท่าๆกัน...100 คน ก็ต้องชดใช้ 100 กรรม

แล้วดันก่อกรรมชั่วนี้ ทุกทีที่มีโอกาส.. ทุกรุ่นๆ...

ผมคิดว่า พี่คนนี้ มีกรรมนี้ที่เขาต้องชดใช้นับเป็นพันๆ...กรรมชั่วมีเป็นพันๆ

แล้วพี่จะไปหาเอากรรมดีนับพันมาจากที่ไหนล่ะพี่ ชีวิตพี่ถึงจะดีขึ้น?

 ไม่รู้เมื่อไหร่เหมือนกัน กว่าเขาจะใช้กรรมนี้หมด ดีไม่ดีอาจต้องเก็บไปใช้ต่อชาติหน้า

 ...........

อยากจะเตือนรุ่นพี่ทุกๆคนให้ใช้สติให้มาก ใช้เหตุผลให้มาก ใช้อำนาจให้น้อย

จริงอยู่ บางทีเจตนาดี อยากให้รุ่นน้องสามัคคี แต่ว่าบางที การกระทำมันไม่ถูก

 เจตนาดี แต่ดันทำชั่ว ก็คือ ทำกรรมชั่ว

ยกตัวอย่างเช่น เจตนาดี เอาผลไม้ให้เขากิน แต่ผลไม้ดันมีพิษ เขาก็เลยตาย...

ก็คือ ฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา...ต้องรับโทษไหม? ต้องรับสิ

แต่โทษจะเบากว่าคนที่ฆ่าคนตายโดนเจตนา

แต่ถ้ารุ่นพี่รับน้องด้วย "เจตนาชั่ว" นะ เช่น รับน้องเพื่อตอบสนองความสะใจ...

ปรารถนาความทุกข์ของรุ่นน้องเพื่อมาตอบสนองความสุขของตนเอง...

นรกกินหัวเลยครับ

น่าแปลก ที่ผมสังเกตมา แม้แต่รุ่นพี่รุ่นน้องใกล้ๆ หรือแม้แต่รุ่นเพื่อนด้วยกัน

ใครรับน้องโหด ไร้สาระ ไร้เหตุผล ส่วนใหญ่มักจะต้องกลายเป็นปีเป้อ

ไม่ก็รีไทร์ เรียนไม่จบ ไม่ก็จบมาแต่เป็นไอ่ขี้แพ้ในสังคม

ก็เขาทำกรรมชั่วทีกับคนเป็นร้อย!!

แล้วไม่ได้ทำทีเดียวซักหน่อย ทำตั้งหลายที...

กรรมเก่ายังใช้ไม่หมด ทำกรรมชั่วอันใหม่อีกละ ตายๆๆ กรรมชั่วทับถมตาย

ส่วนคนที่หลุดรอด ใช่ว่าไม่ต้องชดใช้กรรมนะ

ต้องใช้แน่ๆ แต่อาจจะยังไม่ถึงเวลา...

หรือบางที อาจจะเป็นเพราะกรรมดีเก่าๆช่วยเอาไว้ ผ่อนหนักเป็นเบา

แต่ถ้ากรรมดีหมดเมื่อไหร่...เตรียมตัวโดนเช็คบิลได้

....

หากใครไม่เชื่อเรื่องกรรม... ผมยกเป็นกรณีอื่นๆก็ได้ครับ

มีเหตุการณ์หนึ่งนานมาแล้ว รุ่นพี่คนหนึ่ง เห็นรุ่นน้องเดินช้า เลยผลักเบาๆ

ให้น้องเดินหน้าไปเร็วๆ แต่ รุ่นน้องคนนั้นดันล้ม...

รุ่นพี่ไม่คิดอะไร แต่รุ่นน้องถือเป็นเรื่องใหญ่ เลยไปบอกพ่อแม่ พ่อแม่เลยฟ้องรุ่นพี่คนนั้น

ข้อหาทำร้ายร่างกาย...เจอคดีอาญาเลย

เป็นเรื่องเลยสิ นอกจากรุ่นพี่จะโดนคดีแล้ว ศาลไต่สวนแล้วเห็นว่าผิดจริง

เลยมีของแถม คือมหาวิทยาลัยไล่ออกด้วย...คุ้มไหม?

 ผมไม่ขอตัดสินว่า รุ่นน้องทำเกิดกว่าเหตุรึเปล่า? แต่ว่า..

ถ้ารุ่นพี่ไม่ผลัก เหตุการณ์ต่อๆมาก็จะไม่เกิด จริงไหม?

แล้วถ้าเป็นกรณีอื่นๆล่ะ...บอกได้เลยว่า นักศึกษารุ่นพี่ที่โดนมหาวิทยาลัยไล่ออก

เพราะโดนข้อหาทำร้ายร่างกายหรือจิตใจ มีทุกปี!!

มาตรา 295

ผู้ใดทำร้ายผู้อื่นจนเป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจของผู้อื่นนั้น

ผู้นั้นกระทำความผิดฐานทำร้ายร่างกาย ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสองปี

หรือปรับไม่เกินสี่พันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

 ...

ทำร้าย กาย หรือ จิตใจ นะครับ!!

ถึงจะมองว่าแค่ว้ากเอง.. หากรุ่นน้องฟ้องขึ้นมา ศาลพิสูจน์ได้ว่าทำจริง

บอกได้เลยว่า...มีตำหนิติดตัวไปทั้งชีวิต

ย้ำอีกครั้ง!! รับน้องต้องมีสติ คำนึงถึงศีลธรรม มนุษยธรรม อย่าบ้าอำนาจ

ถ้ามันเป็นเรื่องขึ้นมาไม่คุ้มครับ...

"โหย น้อง โดนแค่นี้ยังอดทนไม่ได้เลย สังคมมันโหดร้ายกว่านี้ จะไปรอดได้ยังไง?"

"งั้นเดี๋ยวผมจะสาธิตสังคมอันโหดร้ายให้พี่ดูละกันนะ...ขอผมคุยกับทนายก่อนนะ.."

คุ้มตรงไหนนี่?

 ปล.ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยกับผม หรือเชื่อผมนะครับ...พิจารณาเอาเองนะครับ