เวลายังคงหมุนไป

 มานี มานะ ปิติ ชูใจ เป็นหนังสือที่ได้ใช้ในการเรียนการสอนวิชาภาษาไทยในระดับประถม

โดยได้เริ่มใช้ในโรงเรียน ตั้งแต่ พ.ศ.2521 จนถึง พ.ศ. 2537 

(อ้างอิงข้อมูล คลิ๊ก)

ต่อจากนั้น ก็เป็นกล้า เป็นแก้ว ฯลฯ

แล้วก่อนหน้า มานี มานะ ปิติ ชูใจ ล่ะ?

ใครเป็นตัวละครเด่นในวิชาภาษาไทยของเด็กประถม ก่อนปี พ.ศ.2521?

ตามชื่อเอนทรี่เลยครับ เขาคือ นกกางเขน

(รู้สึกจะมี "เรณู ปัญญา เที่ยวรถไฟ" อีกเล่มมั้งครับ)

 นกกางเขน เป็นเรื่องของนกกางเขนคู่หนึ่ง ที่มีลูกทั้งหมด 4 ตัว

ได้แก่ นิ่ม นิด หน่อย น้อย

หนังสือเรื่อง นกกางเขน เป็นหนังสือเล่มเล็กๆเล่มหนึ่งครับ

 แม้เนื้อเรื่องไม่ได้ยาวเหมือน มานี มานะ ปิติ ชูใจ ที่มีถึง 12 เล่ม

แต่เนื้อเรื่องก็ดีไม่แพ้กันเลยทีเดียว

เรื่องราวว่าด้วยเรื่องของนกกางเขนสองตัวที่มาพบรักกัน

แล้วก็ใช้ชีวิตร่วมกัน ได้ไข่มาสี่ใบ ซึ่งก็คือ นิ่ม นิด หน่อย น้อย

ฟูมฟักตั้งแต่ลูกนกออกจากไข่ จนสอนให้่บิน และในที่สุดก็ออกจากรังไป

เนื้อเรื่องสอดแทรกถึงศีลธรรม ความดีงาม กิริยาที่ดีหรือไม่ดีปนไว้ในเรื่องด้วย

แถมยังมีเนื้อเรื่องเศร้าปะปนเล็กน้อย ให้เด็กประถมสมัยนั้นเสียน้ำตาอีกต่างหาก

 (ถ้าเป็นมานี มานะ ก็เหมือนตอนเจ้าแก่ที่เป็นม้าตายน่ะครับ) 

 เมื่อคืนผมได้อ่านเรื่องนกกางเขนครับ

ผมคิดว่าหนังสือเรียนภาษาไทยเนี่ย มันมีเสน่ห์ของมันทุกเล่มเลยครับ

ที่แน่ๆก็คือ ภาษาไทยสะกดไม่ผิดซักคำ แถมภาษายังออกแนวภาษาดอกไม้

ซึ่งหาอ่านหาฟังไม่ได้ง่ายๆในชีวิตประจำวันครับ

ยกตัวอย่าง เช่น

“สวัสดี วันนี้อากาศดีมากนะจ๊ะ”

นางนกตอบว่า

“จ้ะ อากาศอย่างนี้ ทำให้ใจของฉัน รู้สึกเบิกบานขึ้น”

.....

ภาษาดอกไม้สุดๆ... หาฟังแทบไม่ได้ในชีวิตจริง

จริงๆก็เคยได้ยินคนพูดภาษาดอกไม้อย่างนี้สองครั้งในชีวิตครับ

คนนึงเป็นแฟนเพื่อน อีกคนเป็นพนักงานขายกาแฟที่ขุนตาล

ได้ยินแล้วแบบว่า... โอ้... นางผู้นี้หลุดมาจากหนังสือวรรณคดีกุลสตรีไทยแน่ๆเลย

 มันก็ฟังดีนะครับ สุภาพดี แต่ฟังนานๆเริ่มเลี่ยน...ต้องกินกระเทียมตาม

เพราะเรามันคนใช้ภาษาหยาบโลนนิดๆ 

คือ มีคิง มีฮา มีวะ มีโว้ย ฯลฯ

ถ้าจะให้สุภาพหน่อย ก็เติม "ครับ" เข้ามา

"ฮาว่าคิงยะจะอี้มันบ่ถูกว่ะครับ"

.....สุภาพขึ้นนิดนึง

 แต่ถ้าภาษาสุภาพก็เป็นภาษาทางการทั่วไปครับ

ผม คุณ ครับ ค่ะ  อะไรก็ว่าไป..

แต่ถ้าจะให้พูดถึงขั้นภาษาดอกไม้นี่ ก็คงไม่ไหวเหมือนกัน

"เพื่อนเป็นไงบ้างจ๊ะ วันนี้อากาศดี ท้องฟ้าสดใสจังนะจ๊ะ"

.....ลองพูดตามแล้วก็ขนลุก

 จริงๆถ้าคนพูดภาษาดอกไม้บ่อยๆจนชินแล้ว เขาก็คงไม่รู้สึกอะไรมั้งครับ

กลับมาเรื่องหนังสือภาษาไทย

อีกหน่อย กล้า แก้ว ก็คงเลิกใช้ แล้วกลายเป็นตัวละครตัวอื่นๆต่อไป

เพื่อให้มีความทันสมัยมากขึ้น

สมมุติยังให้ กล้า แก้ว เป็นตัวละครหลักเหมือนเดิมละกัน

เนื้อหาคงประมาณ...

- "วันนี้ แก้วไปชิวที่สยามพาราก้อนมาจ้ะ" 

- "กล้ากำลังเล่นเกมไฟนอลแฟนตาซียี่สิบอยู่จ้ะ"

- "พ่อของกล้า โดนเด็กแว้นปาหินใส่นะจ๊ะ"

ฯลฯ

 ว่าเข้าไปนู่น

 ถ้าเพื่อนพี่น้องท่านใดอยากอ่านเรื่อง นกกางเขน หรือวรรณคดีต่างๆ ก็ไปตามเว็ปนี้เลยครับ

http://www.lokwannakadi.com/neo/lumnum.php

ขอให้ภาษาไทยที่ถูกต้อง ยังคงอยู่คู่ลูกคู่หลานของเราต่อไปครับ

 ปล. ฉันยังอยู่ดี ยังไม่ถูกอุ้มเพราะเอนทรี่ก่อนๆนะจ๊ะ