วันเพ็ญคืนสยอง
posted on 01 Nov 2009 00:40 by clockrun
"วันเพ็ญคืนสยอง กระหังตีกลอง กระสือตีฉิ่ง
ผีดิบทั้งหลาย ชายหญิง ออกมารำวงวันฮาโลวีน"
ครบรอบวันฮาโลวีนอีกแล้ว วันนี้ขอเล่าเรื่องผีจริงๆนะครับ 
(ตั้งแต่อยู่บล็อกนี้ ไม่เคยเล่าเรื่องผีจริงๆซักที มีแต่ผีลูกอม ผีโรงหนัง ผีบ้าๆบอๆอะไรก็ไม่รู้ 
)
อย่างวันนี้ผมก็เจอเรื่องแปลกๆครับ
คือ ปกติผมจะนอนเกือบๆเช้า แล้วก็จะตื่นบ่ายๆ ประมาณบ่าย 2 บ่าย 3
แต่วันนี้ ตอนบ่ายโมงตรง ผมได้ยินเสียงมารดรปลุกครับ
มารดรเรียกชื่อเล่นผม เสียงมาจากประตูหลังบ้าน
ผมก็สะดุ้งตื่นครับ
ผมไม่ได้ขานรับ แต่ผมลุกออกไปดู ว่ามารดรเรียกทำไม?
ปรากฏว่า ไม่มีใครอยู่บ้านครับ.... รถมารดรก็ไม่อยู่
ผมก็นึกว่า มารดรคงเรียกชวนออกไปข้างนอกด้วยกัน แต่คงเห็นผมไม่ขาน ก็เลยไม่รอ
ตอนเย็นมารดรกลับมาบ้าน ผมก็ถามมารดรครับ
ว่าตอนบ่ายเรียกผมรึเปล่า?
มารดรบอกว่า มารดรออกบ้านไปตั้งแต่เช้าแล้ว....
เอาแล้วไงตู...เจอจนได้
....
ในที่สุดก็ได้คำตอบ วันนี้ บ้านหลังหนึ่งในหมู่บ้านเขาทำบุญขึ้นบ้านใหม่
เชิญพระมาสวดที่บ้านด้วย
คิดว่า เขาคงมาเอาส่วนบุญ แล้วคงผ่านบ้านผม เห็นผมไม่ตื่น ก็เลยปลุกซะเลย
ดีแล้วล่ะ ที่ไม่ขานรับ
ถามว่ากลัวไหม? เฉยๆอะ... เขาไม่ได้ทำร้ายอะไรเรานิ แค่ปลุกเราเฉยๆ
แถมปลุกไม่ได้ผลซะด้วย เพราะผมก็กลับมานอนต่อ เหอๆๆ 
พูดถึงเรื่องวันทำบุญเนี่ย เรื่องที่น่ากลัวที่สุด ต้องยกให้เรื่องที่พี่มาร์ชเจอครับ
พี่มาร์ชเป็นรุ่นพี่ที่คณะผม ตอนสมัยเรียนครับ
พี่มาร์ชแกทำงานสโมสรนักศึกษาของคณะครับ บางทีแกก็อยู่ดึกๆดื่นๆที่คณะคนเดียวครับ
คืนนั้น เป็นคืนก่อนวันทำบุญคณะประจำปีครับ
วันนั้น พี่มาร์ชแกก็อยู่สโมฯคนเดียว เพราะว่าตอนเช้าแกมีสอบปลายภาควิชาหนึ่งครับ
แกก็กะว่าจะอ่านหนังสือจนเช้า แล้วก็ไปสอบเลย สอบเสร็จค่อยกลับไปนอน
อันนี้เป็นแผนผังครับ
ระหว่างห้องคอมกับห้องกิจกรรมเนี่ย จะมีหน้าต่างบานเกร็ดอยู่ ทำให้มองทะลุหากันได้
คืนนั้น พี่แกนั่งอ่านหนังสือคนเดียว อยู่ที่โต๊ะอ่านหนังสือในห้องคอมของสโมฯ
ส่วนห้องกิจกรรมนั้นปิดไฟ มืดสนิทครับ
(นั่งหันหน้ามาทางประตู ขวามือของแกคือห้องกิจกรรมครับ)
แกก็นั่งก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือครับ พอราวๆตีสองเห็นจะได้
แกก็เห็นเงาขาวๆ วูบไปวูบมาผ่านหางตาทางขวามือ อยู่แถวๆหน้าต่างห้องกิจกรรมครับ
แกก็หันไปดูครับ....
ปรากฏว่า ไม่ีมีอะไรอยู่ตรงนั้นครับ
แกก็เลยหันมาอ่านหนังสือต่อ แต่แกก็เห็นเงาวูบๆ ผ่านไปผ่านมาทางหางตาตลอด
แกก็หันไปดูอีกครั้ง...ครั้งที่สอง ครั้งที่สาม ก็ไม่มีอะไรครับ
แกก็กลับมาอ่านหนังสือต่อ แต่ไอ่้เงาขาวๆวูบๆนั้นก็ไม่หายไปไหนครับ
แกก็สงสัยครับ ว่ามันเป็นอะไรกันแน่?...แกก็เลยอธิษฐานจิตครับ
"ถ้าไม่มีอะไร หันไปดู ก็ขอให้ไม่มีอะไร... แต่ถ้ามีอะไร หันไปดูก็ขอให้เจอไปเลย"
พอแกอธิษฐานเสร็จ แกก็ทำใจซักพัก
นับ หนึ่ง..... สอง........ สาม!!
แกหันไปดูตรงหน้าต่างห้องกิจกรรม....เจอเต็มๆครับ!! 
เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง ยืนอยู่ติดกับหน้าต่างห้องกิจกรรม มองทะลุหน้าต่างมาทางแก
ใส่หมวกปีกกว้างลายลูกไม้ ผมยาวหยิกๆ ใส่ชุดแบบคนเหนือโบราณ ร่างดูเป็นไอสีขาวๆครับ
แล้วร่างนั้นก็สลายหายไปต่อหน้าต่อตา...เหมือนเป็นควันครับ
ส่วนพี่มาร์ชแก.....แกงงๆครับ... ทำอะไรไม่ถูก
แกก็ปลอบตัวเองว่า... สงสัยจะตาฝาด เพราะอ่านหนังสือมากไปหน่อย
(เป็นตูคงโกยซีหมี่ไปแล้ว!!)
แกก็เลยทำใจ หันกลับมา่อ่านหนังสือต่อครับ...แต่สมาธิแกก็ไม่มีแล้ว..
เงาขาวๆยังคงวูบไปวูบมา อยู่ตรงหน้าต่างที่เดิมครับ แกก็เห็นผ่านหางตาเหมือนเดิมครับ
หันไปดูอีกครั้ง... แต่ตรงนั้นก็ไม่มีอะไร
แกก็เลยอธิษฐานเหมือนเดิมอีกครั้ง
"ถ้าไม่มีอะไร หันไปดู ก็ขอให้ไม่มีอะไร... แต่ถ้ามีอะไร หันไปดูก็ขอให้เจอไปเลย"
นับ หนึ่ง... สอง....สาม!!
คราวนี้ พอแกหันไปที่หน้าต่างห้องกิจกรรม แกก็เจอเต็มๆอีกครั้ง!!
พี่แกบอกว่า แกเห็นเป็นคนอ้วนๆคนหนึ่ง พุงพลุ้ย ใส่เสื้อกล้ามสีขาวๆ ยืนอยู่ชิดหน้าต่าง
ยืนอยู่ตำแหน่งเดียวกับผู้หญิงคนเมื่อกี้ เห็นหน้าไม่ชัดเจนนัก...
ซักพัก ร่างนั้นก็สลายกลายเป็นไอขาวๆไป
.....
พี่มาร์ชแกก็ปลอบตัวเองครับ... "พี่โส!! ต้องเป็นพี่โสแน่ๆ!!"
คือ ตอนกลางคืน พี่โสแกชอบมากินเหล้าหลังสโมฯ ซึ่งพี่โสแกจะหุ่นอ้วนๆหน่อยครับ
(สมัยนั้น ยังไม่มีกฎห้ามกินเหล้าในมหาวิทยาลัยครับ )
พี่มาร์ชแกคิดว่า พี่โสคงกินเหล้าอยู่แถวนี้ แล้วคงแกล้งแกเฉยๆ
..ปลอบตัวเอง ทั้งๆที่พี่มาร์ชก็รู้อยู่แก่ใจว่า ประตูห้องกิจกรรมน่ะ...
มันล็อกสายยู!! และกุญแจก็อยู่กับตัวพี่มาร์ชเอง!!
พอแกหลอกตัวเองว่าเป็นพี่โสได้ แกก็หันกลับมา่อ่านหนังสือต่อครับ...
แต่ว่า ไอ่เงาวูบๆขาวๆ มันก็ยังคงอยู่!!
"เอาวะ ถ้ามันเป็นผีแน่ๆ ก็เอาให้มันชัวร์ๆไปเลย จะได้ไม่ต้องค้างคาใจ"
(พี่เทพมากครับ ผมเคารพ... อยู่คนเดียวในคณะตอนตีสอง แล้วยังเปรี้ยวกะผีได้เนี่ย)
"ถ้าไม่มีอะไร หันไปดู ก็ขอให้ไม่มีอะไร... แต่ถ้ามีอะไร หันไปดูก็ขอให้เจอไปเลย"
นับ หนึ่ง... สอง....สาม!!
จูออน คงเป็นคำบรรยายที่เห็นภาพที่สุดแล้วครับ
แกบอกแกเ้ห็นเป็นเด็กผู้ชาย ลักษณะเหมือนในจูออนเลย ทั้งหน้าทั้งตัวขาวซีด
ยื่นหน้าชิดกับกระจกหน้าต่าง มองมาทางแก...
แต่คราวนี้ ร่างนั้นไม่ได้สลายเป็นไอครับ
ร่างนั้นค่อยๆเลื่อนไปทางขวามือของหน้าต่าง เหมือนที่เท้ามีสเก็ตบอร์ด
แล้วก็เลื่อนหายออกจากหน้าต่างไป...
โดนแล้ว... โดนแล้ว... อันนี้ผีของจริงแท้แน่นอน 
(ของจริงตั้งแต่แรกแล้วพี่ )
แกก็รวบรวมสติ เดินไปไขกุญแจห้องกิจกรรมครับ
พอเปิดเข้าไป แกก็เปิดไฟครับ..ซึ่งแน่นอนก็ไม่มีใครในห้องกิจกรรมซักคน
แต่แกก็เจอพวกของต่างๆ ที่เขาเตรียมไว้ทำบุญครับ แล้วก็เห็นที่กรวดน้ำ วางอยู่กลางห้อง
แกถึงนึกขึ้นได้ว่า... คืนนี้เป็นคืนก่อนทำบุญใหญ่ของคณะนั่นเอง
พี่มาร์ชแกก็เลยเปิดไฟห้องกิจกรรมทิ้งไว้ครับ
แล้วแกก็กลับไปอ่านหนังสือต่อที่ห้องคอมที่เดิม!!
พี่จะเทพไปแ้ล้ว!!! 
ถ้าคิดว่าเรื่องจะจบ... ยังไม่จบครับ
พี่แกบอกว่า พอเปิดไฟห้องกิจกรรมไว้
แทนที่จะเห็นเงาเป็นวูบๆขาวๆ มันกลับเห็นเป็นเงาวูบๆดำๆแทน
คราวนี้แกก็เลยลุกขึ้นไปดูที่หน้าต่างเลยครับ
ในห้องกิจกรรม...
มีคนอยู่เต็มไปหมดเลยครับ บางคนนอนเอกเขนก
บางคนก็เดินไปมา มีทั้งผู้หญิง ผู้ชาย เด็ก คนแก่... การแต่งกายก็แตกต่างกันไป
ทั้งแต่งกายธรรมดา แต่งชุดโบราณ ชุดทหาร ฯลฯ
พวกเขามารอรับส่วนบุญครับ...
พี่มาร์ชแกก็เลยยกมือไหว้ ตั้งจิตอธิษฐานครับ
"พวกคุณมาขอส่วนบุญ ก็รอรับส่วนบุญไป
ตอนเช้าผมมีสอบ อย่ากวนกันเลยนะครับ"
แล้วพี่มาร์ชแกก็เลยกลับไปนั่งอ่านหนังสือต่อ..
แต่แกบอกว่า จริงๆก็แค่พยายามอ่านมากกว่า เพราะมันไม่เข้าหัวเลย
ตอนเช้าแกก็ไปสอบครับ
....
ถ้าเป็นคนปกติ เขาคงหนีกันตั้งแต่เจอผู้หญิงคนแรกแล้วครับ
แต่่พี่มาร์ชแกสามารถครับ เจอผีคนเดียว กลัวคนเดียว ปลอบตัวเองคนเดียว
แถมยังสามารถนั่งอ่านหนังสือต่อ ในสถานที่ๆเจอผีได้
พี่จะเทพไปไหน??!!!
จริงๆเรื่องผีผมมีเยอะนะ แต่ไม่ค่อยงัดมาเล่าหรอกครับ
เพราะผิดคอนเซ็ปบล็อก... บล็อกผมต้องเน้นเฮฮาปาจิงโกะครับ ไม่ใช่เน้นน่ากลัวเนอะ
ยังไงเพื่อนพี่น้องที่จะไปลอยกระทง ก็ระวังตกน้ำตกท่า
ระวังพวกปะทัดต่างๆ... แล้วก็อย่ามีเรื่องกับใครนะครับ
)
อ่านไปหลอนไป
#1 By mammoz on 2009-11-01 00:55