เวลายังคงหมุนไป

เอนทรี่นี้ ได้รับแรงบันดาลใจมาจากเรื่องของอาจารย์จิ๊บ

ผมเคยได้ยินอาจารย์ท่านหนึ่ง ท่านกล่าวว่า

"คุณเรียนไม่จบก็เรื่องของคุณ.... ยังไงเงินเดือนผมก็เท่า้เดิม

คุณเรียนได้เกียรตินิยมก็เรื่องของคุณ.... ยังไงเงินเดือนผมก็เท่า้เดิม

คุณโดดเรียน ไม่เข้าเรียนก็เรื่องของคุณ....  ยังไงเงินเดือนผมก็เท่า้เดิม

คุณก็เลือกชีวิตของคุณเองละกัน เพราะยังไงก็ไม่มีผลอะไรกับผม

ยังไงเงินเดือนผมก็เท่า้เดิม"

ถึงแม้จะฟังดูเหมือนอาจารย์ท่านนี้ไม่แคร์นักศึกษาเท่าไหร่...

แต่ที่ท่านพูด ก็เป็นความจริง.. และมันก็ยังแฝงนัยยะสำคัญไว้ให้คิด... 

อยู่ที่ว่า นักศึกษาจะจับนัยยะสำคัญตรงนั้นได้ไหม?

ทุกครั้งที่มีการทำงานกลุ่ม ถ้าคุณลองสังเกต..

มันจะมีคนที่มีลักษณะดังต่อไปนี้

1. พวกผู้นำ

พวกนี้ บางทีไม่จำ้เป็นต้องเรียนเก่งก็ได้... แต่พวกนี้จะมีกึ๋นในการทำงาน

ทำงานเก่ง แบ่งงานเป็น และเข้าใจภาพรวมของเนื้องานอย่างถ่องแท้

คนพวกนี้จะเป็นแรงขับสำคัญ ในการทำให้ชิ้นงานนั้นๆสำเร็จ....

แต่พวกผู้นำก็จะมี 2 แบบ คือแบบประชาธิปไตย(ฟังคนอื่น) กับแบบเผด็จการ(ไม่ฟังคนอื่น)

ซึ่งก็ล้วนส่งผลให้งานสำเร็จได้เช่นกัน (ยกเว้นกลุ่มที่ต่อต้่านเผด็จการ)

2. พวกคนที่อยากมีส่วนร่วม

พวกนี้จะยังไม่ถึงขั้นผู้นำ แต่จะมีหัวคิดดี ถ้าผู้นำ้รับฟังความคิดเห็น

คนพวกนี้จะเสนอไอเดียให้งานลุล่วง...และยินดีทำงานอย่างเต็มที่

3. พวกกลางๆ

พวกนี้บางทีก็สนใจงาน บางทีก็ไม่สนใจ.. มักจะเออออห่อหมกตามพวกข้างบน

ไม่ค่อยแสดงความคิดเห็นเท่าไหร่ แต่ถ้าพวกผู้นำสั่งงานอะไรมาก็จะรับไปทำ

พูดง่ายๆก็คือ.. คนพวกนี้จำเป็นต้องช่วยงานกลุ่ม เพราะไม่อยากถูกหาว่ากินแรงนั่นเอง

4. พวกปลิง

พวกนี้เป็นส่วนเกินของกลุ่ม.. ไม่สนใจอะไรเกี่ยวกับงานกลุ่มซักอย่าง

เรียกประชุมก็มาสาย ไม่ก็ไม่โผล่มาเลย ความรับผิดชอบต่ำ... บางทีก็ทำเป็นอยากช่วย

แต่มักจะรับงานที่ไม่ใช้สมอง เช่น ไปถ่ายเอกสารให้ ไปเข้าเล่มให้ เป็นต้น

5. พวกปากหวานก้นเปรี้ยว

พวกนี้น่ากลัวกว่าพวกปลิง เพราะพวกนี้ทำท่าเหมือนจะทำงานได้ดี

บางทีอาจแฝงตัวอยู่ในพวกผู้นำด้วยซ้ำ

แต่พอรับงานไปทำ ผลงานที่ออกมา ดันบ่งบอกถึงการทำงานแบบใช้เท้าเขี่ย....

คนพวกนี้ มักจะส่งผลให้เสียงานทั้งกลุ่ม เพราะบางงานมันมีเวลาจำกัดน้อย

พองานออกมาห่วย ก็แก้แทบไม่ทันแล้ว

ลองคิดดูสิ ว่าคุณเป็นพวกไหน?

(ผมเคยเป็นทั้ง 1 2 และ 3... แล้วแต่กลุ่มครับ)

เป็นความจริงที่ว่า พวกผู้นำจะมีอำนาจชี้เป็นชี้ตายในกลุ่ม

ผู้นำที่ปากตรงกับใจ ก็จะด่าพวกปลิงกันตรงๆ... บางทีอาจถึงขั้นทะเลาะต่อยตีกัน

แต่ผู้นำที่น่ากลัวต่อพวกปลิงจริงๆ คือพวกผู้นำที่ร้ายเงียบ

โดยเฉพาะ.. พวกผู้นำที่เป็นคนรวมเล่ม และส่งรายงานด้วยตัวเอง....

เท่าที่เคยเจอมาก็เช่น

พวกผู้นำที่รายงานอาจารย์ตรงๆ ว่าพวกปลิงชื่อนี้ชื่อนู้น ไม่ช่วยงานกลุ่ม

หรือ พวกผู้นำที่เอาชื่อพวกปลิง ออกจากปกรายงานไปอย่างเงียบๆ เป็นต้น

บางครั้ง บางคนอาจจะสงสัย ทำไมอาจารย์เขาเฮี๊ยบจัง?

ผมบอกได้เลยว่า... อาจารย์คนนั้น เขาทำไปตามหน้าที่ของเขา

และเขาก็ทำเพื่อประโยชน์ของตัวคุณเอง เขาแคร์คุณ

นอกจากนี้ เขาก็ทำเพื่อประโยชน์ของประเทศชาติด้วย

ลองกลับไปอ่านประโยคสีน้ำตาล บนสุดของเอนทรี่นี้..

เขาเฮี๊ยบกับคุณ แล้วเขาได้ประโยชน์อะไรตรงไหนไม่ทราบ?

ลองเปรียบอาจารย์เป็นครูฝึก และนักศึกษาเป็นทหาร

ถ้าครูฝึก ฝึกแบบขอไปที... ทหารฝึกสบายๆ เรื่อยๆ

พอฝึกจบ สุดท้ายก็ได้ทหารออกมาแบบพอใช้..

พอส่งทหารออกไปรบ...เจอข้าศึกที่ฝึกมาโหดแบบหน่วยรบพิเศษ...

ทหารเหล่านั้นก็แทบจะไร้ค่า... สู้เขาไม่ได้ ตายเปล่าในสนามรบ

เฉกเช่นชีวิตนักศึกษา.. คุณทำงานแบบขอไปที คุณก็เป็นแค่นักศึกษาแบบขอไปที

หรือบางทีอาจเข้าขั้นนักศึกษาห่วยๆ

จบมา่ก็เป็นบัณฑิตห่วยๆ สมองกลวงๆ...

คุณจะเอาอะไรไปสู้กับพวกที่เต็มเปี่ยมไปด้วยคุณภาพ?

คุณคิดว่า ชีวิตนี้..คุณจะไม่เจอเจ้านายเฮี้ยบๆ

จะไม่เจอคนที่เขาจริงจังกับคุณภาพงานของคุณเลยหรือ?

ที่ไหนเขาอยากได้คนที่ชอบทำงานแบบขอไปที?...

อย่ามาอ้างว่า ถ้าทำงานจริง พวกเราก็ย่อมจะทำงานเต็มที่ ไม่ทำงานเหมือนสมัยเรียนหรอก

ใครเขาจะเชื่อคุณ?

เคยได้ยินไหมว่า "คุณภาพของคน อยู่ที่ผลของงาน"

คุณไม่เคยทำงานมีคุณภาพจริงๆจังๆ... แล้วคุณจะบอกว่าคุณเป็นคนมีคุณภาพหรือ?

ผมเห็นเยอะแยะไป พวกปลิงที่ทำงานได้ไม่นานก็โดนไล่ออก เพราะทำงานไม่เป็น

อยู่เป็นปลิงจนเคยตัว... พอไปทำงานจริงก็ไม่มีปัญญารับผิดชอบขนาดนั้น

เฉกเช่นพวกทำงานแบบขอไปที... พอไปทำงานก็ทำงานแบบขอไปที

สุดท้ายก็โดนไล่ออก

หรือบางทีก็เจองานสำคัญๆ... ด้วยความที่ไม่เคยเต็มที่กับงาน

งานก็เลยออกมาไม่ดี... บริษัทก็เสียหาย.. คุณก็โดนไล่ออก

เคยเจอคนเรียนจบ ป.โท การตลาด เจอบริษัทโยนงานมาให้

"คุณไปเขียนแผนการตลาดของปีหน้าให้หน่อยนะ"..

เขียนไม่ได้...

เพราะอะไร?....

เพราะไม่ตั้งใจเรียน และไม่เคยเขียนแผนการตลาดแบบมีคุณภาพจริงจังน่ะสิ

คุณเป็นนักศึกษา คุณก็ต้องทำงานให้ได้คุณภาพระดับนักศึกษา

ไม่ใช่ว่าจะทำงานเขี่ยๆแบบเด็กประุถม หรือทำงานง่ายๆแบบเด็กมัธยม

ถ้าคุณทำงานได้แค่ระดับเท่าเด็กมัธยม

อนาคตคุณ ก็แค่มีปริญญาไว้ประดัีบบ้าน..

แต่คุณภาพการทำงานของคุณ ยังไม่สมกับปริญญาใบนั้น

คุณอยากเป็นคนแบบนั้นหรือ?

อาจารย์เฮี๊ยบ... เพราะเขาอยากให้คุณเป็นคนมีคุณภาพ มีอนาคตที่ดี

ทำงานเป็น ไม่ต้องอายใคร ให้สมกับปริญญาที่คุณได้รับ

จริงๆอาจารย์เขาไม่ต้องสนคุณก็ได้ ปล่อยคุณทำงานเขี่ยๆ ผ่านๆไปก็ได้

คุณไม่ใช่ลูกใช่หลานของเขาซักหน่อย ทำไมเขาต้องแคร์คุณด้วย?

จริงๆคุณควรสำนึกพระคุณด้วยซ้ำ ไม่ใช่ไปต่อว่าเสียดสีอาจารย์

การต่อว่าเสียดสีอาจารย์ที่เขาทำเพื่อประโยชน์ของคุณ คุณไ้ม่ละอายใจบ้างรึไง?

สมองคุณคิดได้แค่นั้นหรือ?

คุณเป็นนักศึกษานะ คิดอะไรให้สมกับเป็นนักศึกษาหน่อยสิ

ถ้าคุณยังยืนกราน ว่าอาจารย์เฮี๊ยบ คืออาจารย์ที่ไม่ดี

ผมว่า คุณลาออกไปเถอะ...

ให้คนที่เขาเห็นคุณค่า เขาเข้ามาเรียนแทนคุณดีกว่าครับ

 ปล. เอ.. รู้สึกจะเขียนแรงไปไหมหว่า?...แต่เอาเหอะ ยังไงมันก็เป็นความจริงล่ะนะ

ปล2. นักศึกษาบางคน อาจจะไม่พอใจที่ผมว่าคุณ...จริงๆผมจะไม่เขียนเรื่องนี้ก็ได้นะ...

คุณอ่านแล้วคิดได้ ก็เป็นผลดีกับคุณเอง...ผมไม่เห็นได้ประโยชน์อะไรตรงไหนจากคุณซักหน่อยนิ